Màiri!




 Chuireadh crìoch air a’ phròiseact shoirbheachail leabhar ‘Màiri Banrigh na h-Alba’ bho chionn goirid.  Chuir Alba Aosmhor oidhche air leth air dòigh dhuinn le piotsa agus fuaran teòclaid.  Bha BBC Alba an làthair cuideachd is mar sin tha cuid dhe na sgoilearan gu math ainmeil.  Bu mhaith leinn taing mhòr a ràdh ri Alba Aoshmhor, gu h-àraidh Ciorstaidh agus Ann.  Chòrd am pròiseact rinn gu mòr, agus abair gu bheil an leabhar spaideil!

http://learngaelic.net/advanced/lganla/index.jsp?bhidio=20150129_01

 

The Mary Queen of Scots book project came to a glamorous end recently with an excellent night put on by Historic Scotland.  Many thanks to Historic Scotland and particularly Kirsty and Ann!  A brilliant experience!
Comments Off

Brochan no bùrach?

bùrach

Expanding your Gaelic vocabulary!

Brochan – porridge, gruel; a mess, a mush, a hotchpotch

Bùrach – a mess, a shambles, a hash

……………………………………..

BROCHAN  no BÙRACH?

  1. Nuair a dh’èireas mi anns a’ mhadainn, tha mi cho cadalach.

Bidh mo cheann ’na _________________ sa mhadainn!

  1. Mur sgioblaich mi mo sheòmar-cadail gu riaghailteach, bidh e ann am _____________.
  2. Bha e a’ feuchainn ri ballachan an taighe a pheantadh, ach cha robh e math air. ‘S e ___________ a rinn e dheth.
  3. Bhruich thu am buntàta cus – tha e ’na ______________.
  4. Siud agad e….agus dèan càl no __________ dheth*.

*There you have it…and make of it what you will.

càl = kale or cabbage soup

*There you have it…and make of it what you will.


Air a chur ann an: Faclaireachd is gràmar Tagged: bùrach, brochan
Posted in brochan, bùrach, Faclaireachd is gràmar | Comments Off

Fàilte gu Taigh-òsta Chalifornia – Turas a Lunnainn #gaidhlig

Fhuair mi cothrom a dhol a Lunnainn an t-seachdain sa chaidh airson cuirm ann an Whitehall mu chraoladh Gàidhlig. Abair spaideil!

 

Bha mi air bhioran mun turas seo oir bha cothrom gu bhith agam a dhol gu Àireamh 11, Sràid Dhowning, a bhith a’ fuireach ann an Taigh-òsta air a bheil Taigh-òsta Chalifornia (air m’ ònar!) agus a bhith a’ dol air beagan thrèanaichean fhad’s a bha mi ann!

 

Chaidh mi air an trèana-caideil eadar Glaschu (GLC) is Euston (EUS). Ghabh mi cofaidh is deòchag mus deach mi dhan leabaidh agus thug sin dhomh cothom smaoineachadh agus a bhith a’ planadh mo dhà latha ann an Lunnainn.

 

An trèana-oidhche ann an Glaschu a’ feitheimh airson siognal uaine gu Lunnainn

Agus bha beagan planaidh a dhìth orm. Tha mi a-nis deiseil leis an targaid agam a dhol air a h-uile rathad-iarainn agam ann an Alba agus tha mi a-nis air tòiseachadh air na siostaman meatro uile ann an Alba, Sasainn is Èirinn (faic an liosta gu h-ìosal). Rinn mi gu leòr de dh’Underground Lunnainn mar-thà ach bha mi airson barrachd a dhèanamh. Cho-dhùin mi gun robh mi airson a dhol air loidhne a’ Phiccadilly, Loidhne Bakerloo agus airson a dhol air Tramlink Lunnainn. Rinn mi pàirt de Tramlink mar-thà agus bha mi airson a’ chòrr den t-siostam fhaicinn.

 

Às dèidh sgrùdadh a dhèanamh air mapaichean tiub, cho-dhùin mi gun rachainn gu Harrow & Wealdstone air an Overground, air a’ Bhakerloo air fad bho Harrow & Wealdstone gu Elephant and Castle agus an uair sin, gum faighinn trèana eadar Aileabhan is Caisteal agus Beckenham Junction far am faighinn an trama gu Croydon.

 

Mapa Tramlink Lunnainn

An uair sin, leugh mi leabhar snog mu dhithis pheathraichean a cheannaich eilean sa Chòrn – Eilean Looe.

IMG_5358

An ath mhadainn, chaidh na planaichean mar as còir. Thog mi dealbhan gu leòr aig Harrow is Wealdstone aig deireadh a’ Bhakerloo Line . Fhuair mi a-mach às dèidh làimh gun do thachair tubaist uamhasach san stèisean ann an 1952 anns an do bhàsaich 112 duine.

 

Stoc 1972 agus trèana Overground, Harrow & Wealdstone

Is iad na trèanaichean Bakerloo is Piccadilly an fheadhainn as sine anns an lìonra agus iad a-nis còrr is 40 bliadhna a dh’aois. Tha mi uamhasach measail orra agus bha mi airson dealbh no dhà a thogail mus tèid trèanaichean ùra a chur nan àite.

 

Ach dh’fhaodte gum bi cothrom am faicinn fiù’s às dèidh sin oir tha a h-uile coltas ann gun tèid cuid de na trèanaichean seo gu Eilean Wight latha de na làithean oir is e trèanaichean tiub a dh’fheumas iad airson rathaidean-iarainn Eilein Wight, mar a dh’aithris mi roimhe.

 

Chì thu dè cho beag sa tha na trèanaichean tiub an seo oir tha an dà chuid Underground agus Overground a’ ruith air an aon trac còmhla (agus iad wombling free!) agus tha na trèanaichean àbhaisteach cha mhòr an dà uiread cho mòr ris na trèanaichean tiub.

 

Nuair a tha mi a’ siubhail, ‘s toil leam a bhith ag èisteachd ri ceòl co-cheangailte ris an àite anns a’ bheil mi. Chaidh an trèana tro Wembley far an d’rugadh Keith Moon nach maireann, drumadair a’ Who agus thug sinn deagh leisgeul dhomh èisteachd ri Live at Leeds.

 

‘S ann à Lunnainn a tha Iron Maiden cuideachd agus bha mi ag èisteachd riutha air an tiub cuideachd. Bha boireannach a’ toirt droch shùil orm fhad’s a bha mi ag èisteachd riutha agus mhothaich mi an uair sin cha robh mi air a bhith a’ cluich “giotàr adhair” ri Flight of Icarus gun fhiosta dhomh. Ubs!

 

Aig Ailbhean is Caisteal, thog mi dealbh den ìomhaigh ainmeil den eileabhan le caisteal air a dhruim. Tha tòrr thogalaichean grànda ann bho na 1960an ann agus thug e orm smaoineachadh air a’ bhideo airson Foxy Lady leis an Jimi Hendrix Experience far an robh boireannach a’ ruith tro ionad siopadaireachd is càrlann concrait.

 

Ailbhean is Caisteal

‘S e rud eile a tha math mu Ailbhean is Caisteal gu bheil dealbhan tacky de dh’ailbeanan sa h-uile àite. Tha e car coltach ri Broxburn ann an Lodainn far a bheil dealbhan de bhruic air feadh a’ bhaile.

 

Agus leis a sin, chaidh mi air adhart do Beckenham Junction air “an trèana mhòr” agus ghlac mi an trama ann. Còig mionaidean a-mach a’ Beckenham Junction, tha thu a-mach air an dùthaich agus faisg air stad trama Birkbeck, tha an cladh as motha a chunnaic mi riamh. Chaidh mi far an trama ann an Arena agus rinn mi air Elmers End, terminus eile air an t-siostam trama agus air ais gu Arena far an d’rinn mi air Croydon an Iar. Tha tramaichean Croydon (no Lunnainn Tramlink) fìor mhath – luath, goireasach agus air an sgaradh bhon trafaig airson a’ mhòr-chuid den t-slighe.

 

London Tramlink – stad trama Arena

An uair sin, chaidh mi air ais a meadhan Lunnainn airson coinneachadh ri caraid ann an St Pancras.

 

Ann an St Pancras, choinnich mi ri caraid air an do choinnich mi air Twitter – Anndra Ditton aig a bheil am bloga Confessions of a Scottish Gaelic Learner. Abair gaisgeach is abair gu bheil deagh Ghàidhlig aige! Agus abair gu bheil deabh obair aige – tha e ag obair air an Eurostar eadar Lunnainn, An Fhraing agus a’ Bheilg.

 

Anndra Ditton aig a bheil am bloga Confessions of a Gaelic Learner

Chòrd an latha rium glan.

 

Alasdair

Siostaman meatro a rinn mi:

Rinn mi an fheadhainn seo air fad:

Subway Ghlaschu

Tramaichean Dhùn Èideann

Tyne and Wear Metro

London Underground: Bakerloo Line, Victoria Line, Waterloo and City Line

Docklands Light Railway

Tramlink Lunnainn

Rinn mi pàirt de na siostaman seo:

Tramaichean Nottingham

A h-uile loidhne eile aig London Underground (ach a-mhàin am Metropolitan)

London Overground

 

 


Posted in Bakerloo Line, Croydon Tramlink, London Tramlink, London Underground, Lunnainn, rathaidean-iarainn, Sasainn, tramaichean | Comments Off

Karl Marx – He’s got cat class and he’s got cat style! #gàidhlig

‘S iomadh rud a chì fear a bhios fada beò. Agus is iomadh rud a chì fear a bhios fada air trèanaichean!

Dh’ionnsaich mi seo an-diugh agus mi ann an Lunnainn. Chaidh mi airson turas air an Northern Line* agus bha sin fhèin inntinneach gu leòr ach mar a thachair e, bha an latha agam na b’ inntinniche na bha mi an dùil.

 

An Northern Line

Leis an fhìrinn innse, chan eil mi ro dhèidheil air an Northern Line. Tha diofar meuran ann agus air a’ mhapa, tha i coltach ri paidhir fònaichean-cluaise a tha ann an snaidhm. Chan eil ainm na loidhne uamhasach freagarrach nas motha oir tha an Northern Line  a’ dol nas fhaide a deas na loidhne sam bith eile air an tiub.

Cha robh ach dà rud ann a ghlac m’ ùidh: Mornington Crescent (air am bi thu eòlach ma dh’èisteas tu ri I’m sorry I haven’t a clue air Radio 4) agus meur-loidhne Mill Hill East. Tha an loidhne ghoirid seo bho Finchley Central ainmeil oir ‘s e an Dollis Brook viaduct an t-àite as àirde air lìonra London Underground.

Mill Hill East

Chaidh mi Mill Hill East is air ais agus bha mi a’ beachdachadh air dè a dhèanainn an uair sin miaoir a chuimhnich mi gun robh Karl Marx air a thìodhlacadh ann an Cladh Highgate a tha faisg air stèisean Archway.

Thòisich rudan air fàs inntinneach an uair ain. Chunnaic mi tùr air a bheil Archway Tower agus chuimhnich mi gun robh òran aig New Model Army mu dheidhinn air a’ chlàr sgoinneil aca Thunder and Consolation (1989) mu na làithean nuair a bha an DSS san tùr.

Dìreach beagan slatan air falbh, chunnaic mi statue beag cloiche de chat Dick Whittington. A rèir coltais, thathar ag ràdh gur ann san àite sin a chuala e na clagan a dh’innse dha gun robh e gu bhith na mhèir air Lunnainn.

Cat Dick Whittington

Tha cait air feadh an àite le dealbhan de chait sa h-uile àite, fiù’s air suaicheantas an ospadail ionadail.

Choisich mi tron phàirc dhan chladh agus fhuair mi bileag is mapa bhon bhùth. Chaidh mi a dh’ fhaicinn uaigh Karl Marx agus lorg mi uaigh Douglas Adams cuideachd. Soraidh leat is taing airson an èisg a charaid!

‘S e cladh fìor inntinneach a th’ann. Chan eil na clachan uaighe ann an sreathan is loidhnichean mar a tha iad ann ann an cladhan eile. Chan eil òrdugh sam bith ann a rèir coltais agus a bharrachd air seo, tha tòrr chraobhan is preasan air feadh an àite agus tha e gu math cnapach cnocach.

Ged is e cladh a th’ann, ‘s e àite sàmhach brèagha a th’ann a tha loma-làn beatha a th’ ann. Tha e gu math iomchaidh gu bheil Marx còir air a thìodhlacadh ann an àite cho anarcach!

 

Bha tòrr diofar chànanan air na clachan uaighe a’ gabhail a-steach Pòlainnis, Eabhra, Sìnis agus Ladainn gu leòr. Thug sinn orm smaoineachadh air turas a ghabh mi gu cladh ann an Glaschu far an robh tòrr Iùdhaich air an tìodhlacadh agus far an robh na clachan uaighe sgrìobhte san Eabhra – ged is e a’ Bheurla a’ phrìomh chànain is an cànan as treasa a bhiodh aig a’ mhòr-chuid aca. A dh’ aindeoin sin, bha an cànan cho cudromach dhaibh is gun do chuir iad air na clachan uaighe i. Ghluais sin mo chridhe.

Nuair a bha mi a’ smaoineachadh air sàr ghaisgich, chuimhnich mi gu bheil plac gorm air seann taigh Jimi Hendrix ann am Mayfair. Mar sin, chaidh mi gu Bond Street air an tiub agus thog mi dealbh dheth.

Taigh Sheumais Mhòr MhicEanraig

Às dèidh cofaidh le mo charaid Emma a tha a’ fuireach ann an Lunnainn, cho-dhùin mi gum bu chòir dhomh carragh-cuimhne do ghaisgeach eile fhaicinn! ‘B e seo ìomhaigh Paddington anns an stèisean a thug ainm dhà.

Latha nan iomadh gaisgeach!

“Karlo Marx and Fredrich Engels Came to the checkout at the 7-11 Marx was skint – but he had sense Engels lent him the necessary pence” (the Clash, Magnificent Seven)

Alasdair

*Tha mi ga fhàgail sa Bheurla oir nan canainn Loidhne a’ chinn a Tuath ris, bhiodh daoine a’ smaoineachadh gur e loidhne Inbhir Ùige/Inbhir Theòrsa a bha mi a’ ciallachadh seach an tiub!

Air m’ ipad: Iron Maiden Piece of Mind (1983) – 8/10; Judas Priest Sad Wings of Destiny (1976) – 9/10


Posted in Douglas Adams, Highgate Cemetary, Karl Marx, London Underground, Mill Hill East, Northern Line | Comments Off

Bàrdachd | Purpaidh

Seo agaibh dàn lurach le Mikaela Carmichael, 16 bliadhn’ a dh’aois, aig Àrd-sgoil Sheumais Ghilleasbuig.

PURPAIDH

Tha oisean beag ann,

Eadar mo sgamhanan is mo chnàmh-droma

Is an sin tha lus a’ fàs.

Brùthadh beag ann an cumadh cròcais.

Leis gach anail a ghabhas mi

Fàsaidh a’ phurpaidh nas dùmhlaiche

Is gach cnap

A’ fàgail faileas air na duilleagan.

Air gach deò mhì-chinnteach

Sgaoilidh na sìolan dubhach, muladach,

Ceistean a’ ballachadh mo chneas,

Purpaidh ag aoidion bho chuislean òigh.

FacebookTwitterGoogle+Roinn

Posted in àrd-sgoil Sheumais Ghilleasbuig, bàrdachd, cròcas, Gun roinn-seòrsa, lus, purpaidh, Sgrìobhadh Cruthachail | Comments Off

Ficsean saidheans ann an Gàidhlig na h-Èireann

Thug Fearghas MacFhionnlaigh alt inntinneach dham aire, Science Fiction and Fantasy in the Irish Language le Philip O’Leary aig Colaiste Boston anns na Stàitean. Tha an t-alt beagan sean a-nis, ach a’ sgrìobhadh ann an 2005, mheas O’Leary nach robh mòran ficsean-saidheans ann an Gàidhlig na h-Èireann a b’ fhiach leughadh, agus bheachdaich e air adhbhar na h-easbhaidh sin. Chuir e dà adhbhar air adhart: nach robh mòran suim aig na h-Èireannaich ann an saidheans tràth anns an fhicheadamh linn; agus nach robh mòran ùidh aig ùghdaran Gàidhlig anns a’ genre co-dhiù agus air sàilleabh ’s nach do mheas iad gun robh ficsean-saidheans ‘cudromach’ gu leòr:

And if the traditionally devout may once have found science fiction potentially sinful, more recent Gaelic authors, eager to produce Literature with a capital L, seem to have found it silly. At any rate few literatures in the world today could be so top-heavy in their concentration on the serious and experimental over the light and accessible. As Alan Titley pointed out more than 20 years ago, Irish literature needs a lot more of what he called ‘junk’ of all kinds if it is to capture and hold readers.

Chan urrainn dhomh beachdachadh air a’ chiad adhbhar, ach a thaobh an dàrna adhbhair – gu bheil fada a bharrachd ùidh aig ùghdaran Gàidhlig ann am ficsean litreachail – tha mòran air an aon chlaon-bheachd a lorg ann an litreachas Gàidhlig na h-Alba cuideachd. Tha mi air a’ ghairm aig Titley a chluinntinn tric ann an Alba, airson barrachd ‘sgudal’ ann an litreachas na Gàidhlig, agus le ‘sgudal’ thathas a’ ciallachadh, tha mi am beachd, nobhailean eucoir, romans, guanais, agus is dòcha, ficsean-saidheans. Hmm…

Nuair a leughas mi ficsean saidheans, chan eil mi an dùil ri sgudal, ach cuid dhen litreachas as dùbhlanaich agus as inntinnich a leughar anns an latha an-diugh, agus gu dearbh, tha mi a’ smaoineachadh anns na deich bliadhna on a sgrìobh O’Leary an t-alt seo, tha ficsean-saidheans air barrachd spèis a chosnadh anns an fharsaingeachd. Mar a chùm Iain M. Banks a-mach, anns an t-saoghal nuadh anns a bheil teicneòlas a’ toirt buaidh nas treasa air beatha mhac-an-duine le gach latha, tha ficsean-saidheans a’ sìor fhàs nas cudromaich mar genre. Agus am fianais Mary Shelley gu Kazuo Ishiguro, an robh daoine inntinn-fhosgailte a-riamh fo amharas gum b’ urrainnear litreachas le ‘L’ mòr a sgrìobhadh ann am ficsean-saidheans? Ach chan eil teagamh gu bheil cuid mhòr ann fhathast nach cuir mòran diù anns an genre, agus is dòcha gu bheil am beachd staoin sin a’ claonadh sgrìobhadh ann an Gàidhlig na h-Èireann agus Gàidhlig na h-Alba suas dhan latha an-diugh. Bhiodh e gu sònraichte math cluinntinn bho na h-Èireannaich air a’ cheist seo. A bheil deagh fhicsean-saidheans ga sgrìobhadh ann an Gàidhlig na h-Èireann idir, agus mur h-eil, nur barail, carson nach eil?


Posted in Ficsean-saidheans | Comments Off

Camanachd – Fàs no fàsachadh?

Ri linn Gleann Urchaidh a’ tarraing a-mach às an Lìog Nàiseanta air a’ mhionaid mu dheireadh, tha Uisdean MacIlleinein a’ toirt sùil air cor na camanachd an oidhche ron t-seusain as dèidh bliadhna gu math connspaideach.

Tharraing Gleann Urchaidh a-mach seachdain ron t-seusan, tha seo air cur ri trioblaidean a’ ghèam ach tha tòrr dòchas ann cuideachd.

Tharraing Gleann Urchaidh a-mach seachdain ron t-seusan, tha seo air cur ri trioblaidean a’ ghèam ach tha tòrr dòchas ann cuideachd.

`S gann gun gabhadh a chreidsinn, ach siud sinn a-rithist. Seusan ùr na Camanachd air fàire, gu dearbh a’ tòiseachadh air an deireadh sheachdain seo (ma cheadaicheas an t-sìde) agus bha seachd sgiobaidhean anns an Lìog air ceann fòn a’ deasbad le Comann na Camanachd dè bu chòir tachairt agus Gleann Urchaidh air tarraing às an fharpais nàiseanta son Lìog 1, dìreach seachdain mus robh cùisean a’ dol a thòiseachadh.

Bidh daoine ag ràdh rium uair is uair gu bheil mi tuilleadh is trom air saoghal na Camanachd agus gu bheil e ro fhurasta a bhith a’ cur às mo chorp mu dheidhinn. Uill, aig aon ìre `s dòcha gu bheil, ach chan ann gun adhbhar no gun eòlas, agus gu deimhinne chan ann le droch rùn sam bith. Tha mi air gu leòr dhem bheatha (`s dòcha cus) a chur seachad timcheall air diofar thaobhan dhen ghèam eadar a bhith a’ cluich agus ri rianachd. Ràinig mi ìre Iar Cheann-Suidhe air Comann na Camanachd agus is mi a chuir air adhart am moladh airson ràith-cluiche a’ ghèam atharrachadh chun an t-samhraidh. Chan eil leisg sam bith air daoine sin a chur nam chuimhne. Ach nam biodh cothrom no feum agam, rachainn an aon rathad a-rithist.

Nuair a chaidh cruth-atharrachadh a thoirt air a’ ghèam ann an 2005 agus chaidh riaghladh a’ ghèam a chur an làmhan Bòrd-Stiùiridh le Buill seach a bhith air a robhaigeadh a h-uile bliadhna aig Coinneamh Bhliadhnail le na sgiobaidhean, bha dùil agam fhèin gun tigeadh piseach mòr air cùisean agus gun gabhadh daoine ri adhartas agus cothroman a thigeadh an lùib nan atharrachaidhean. Ach an iomadach dòigh dh’fheumainn aideachadh gu bheil cùisean air ceum no dhà a ghabhail air ais.

Agus tha mi a’ sìor fhàs iomagaineach nuair a chluinneas mi daoine a’ moladh gum bu chòir an gèam a thilleadh bho stèidh nàiseanta gu bhith ga chluich gu h-ionadail agus gum bu chòir an sgaradh eachdraidheil eadar deas is tuath a thoirt air ais.

Chan eil mi fhèin a’ smaoineachadh gu bheil airgead na thrioblaid dhan ghèam ged a tha caman a’ cosg an ìre mhath £50 not agus tha clogad agus a h-uile uidheamachd eile a’ cur ìmpidh mhòr air sgiobaidhean. Ach cha robh Comann na Camanachd riamh cho math dheth, neo air an eagrachadh le luchd-goistidheachd chun na h-ìre a tha iad an-diugh. Cha robh cunntasan agus athisg Bhliadhnail a’ Chomainn riamh cho fallainn anns an t-seadh sin. Agus cuin a chunnaic sibh sgioba camanachd a’ gabhail na pàirce agus na cluicheadairean (agus an luchd-taic) air an droch èideadh no air an droch uidheamachadh, agus a dhìth fasan sam bith an tha an òrdugh ann an spòrs sam bith eile, no ri fhaicinn air an TV?

Cluinnidh mi an othail agus mi a’ gliogadaich air a’ bheairt an seo bho dhaoine a’ gearan cho doirbh sa tha e a’ togail an airgid agus na tha cùisean a’ cosg. Uill, cha robh connadh riamh cho saor agus bho chionn grunn sheachdainnean rinn mi amadan dhem fhèin ann an Taigh na Bruaich aig gnothach cathrannais far an deach £8,000 a thogail air an oidhche son bus beag ùr a cheannach.

Chan eil sin ag ràdh nach eil e doirbh do sgiobaidhean beaga no iomallach cumail a’ dol. Tha, bha agus bidh. Sin mar a tha agus feumar dèiligeadh ris, le taic choimhearsnachdan agus luchd-gnothaich, agus buidhnean poblach, agus saoghal an fhoghlaim nach eil air a bhith a’ dèanamh cus airson an gèam a bhrosnachadh ann an sgoiltean – no faisg air gu leòr son luchd-teagaisg a mhisneachadh.

Agus feumar taic às ùr bho Chomann na Camanachd fhèin. Feumar atharrachaidhean a dhèanamh ann an structar luchd-obrach a’ Chomainn fhèin, sgilean ùra fhastadh agus ceanglan nas treasa a dhaingneachadh le na sgiobaidhean.
Cha bhi càil dhen sin furasta ach bheir mi mo ghealladh do shaoghal na Camanachd gu bheil iad an iomadach dòigh nas fheàrr dheth na tha an saoghal anns a bheil cuid de ar spòrs agus luchd-leantainn a’ cuachail aig an àm seo (ged nach biodh ann ach na tha a’ nochdadh air TV agus rèidio).

Tha aon trioblaid ann air nach eil smachd sam bith aig Comann na Camanachd no sgiobaidhean (ach ’s dòcha gu bheil ann an seadh aig na cluicheadairean). Agus sin cion dhaoine, agus cion chloinne gu sònraichte. Tha an lùghdachadh a chunnacas ann an àireamhan sluaigh ann an cuid de sgìrean, ach leis an fhìrinn air feadh na dùthcha, air a bhith na bhuille cho mòr ri càil a thug buaidh air saoghal na camanachd. Agus tha e air tighinn oirnn cha mhòr gun fhiosd, no co-dhiù is gun daoine gearan mu dheidhinn.

Tha sgoiltean air feadh na dùthcha, ach a-rithist an sgìrean dùthchail gu buileach, air a bhith a’ dùnadh agus a’ reubadh a’ chridhe à iomadach coimhearsnachd. Agus an lùib sin tha, gu math tric, sgiobaidhean, no cluich camanachd a’ fulang.

Tillidh an suidheachadh beag air bheag mar a dh’atharraicheas an eaconamaidh agus mar a thig ginealach ùr. Ach tha mi fhèin dhen bharail nach ann anns na sgìrean traidiseanta a chì sinn fàs na camanachd ro thric ach ann an sgìrean ùra am meadhan na dùthcha agus am bailtean mòra, dìreach mar a tha a’ tachairt leis a’ Ghàidhlig. Mura tèid aig Comann na Camanachd air subsadaidh chloinne nas fheàrr a bhuinnig bhon Riaghaltas cha tig atharrachadh air an t-suidheachadh sin a’ chiad ghreis agus ’s dòcha fiù ’s airson ginealach no dhà romhainn.

Ach chan eil a h-uile càil dubhach sa ghèam. Tha am fàs a tha sinn a’ faicinn anns an spòrs am measg bhoireannaich agus chaileagan òga an ìre mhath do-chreidsinneach agus nam biodh tu air a ràdh roimh fiù ’s còig bliadhna air ais gum biodh sgioba bhan an Leòdhas agus nach b’urrainn do sgoiltean an Eilein Sgitheanaich cumail suas ris an iarrtas am measg chloinn-nighean an Eilein son camanachd, bhithinn air leum a-mach air cidhe an àiteigin.

Tòisichidh na gèamaichean air an deireadh sheachdain ma tha an-siud ’s an-seo far nach eil sneachd, stoirm agus tuiltean air pàircean a sgrios.

Cò thig am bàrr agus càit’ an tèid na duaisean a roinn? Gu ìre tha mi coma fhad ’s a gheibh sinn deagh spòrs, co-luadar agus craic am measg choimhearsnachdan agus dhaoine (is chaileagan) fad is farsaing. Tha mi air leth toilichte gu bheil sgioba ùr air nochdadh no ath-nuadhachadh anns an Òban tro Latharna agus chan eil mi a’ smaoineachadh gun do rinn Gleann Urchaidh ach an rud a bha glic is iad fhèin a chumail a’ dol aig ìre nas ìsle seach a dhol fodha gu buileach.

Eadar seo is an t-Sultain seo tighinn tha mi an dòchas gur ann air na camain is na cluicheadairean a bhios mi a-mach agus nach ann air an luchd-riaghlaidh no na mearachdan no na gearanan.

Buailibh oirbh is cuimhnich, mar theab am bàrd Albannach/Èireannach/Sgarpach a ràdh: “Ni binne fuaim na air bith fon ghrèin, no poc air ghleus o chaman cruaidh.”

Uisdean MacIllInnein @hughdan1956

IMG_5254

Le Gary Innes agus Raghnall Ros a’ sgur a chluich, tha an spòr feumach air gaisgich ùra òga – saoil cò lìonas am bòtannan?

IMG_5253

FacebookTwitterGoogle+Roinn

Posted in Iomain, Spòrs | Comments Off

Mar a chaidh sàr-bhàrdachd ‘Illeasbuig a leughadh air beulaibh Joshua Fishman

Posted in Eastwick Big Barn, Joshua Fishman, na creative industries | Comments Off

Iomairt an latha – soidhnichean #Gàidhlig airson Subway Ghlaschu

Tha mi air iomairt bheag a thòiseachadh gus soidhnichean Gàidhlig fhaighinn ann an Subway Ghlaschu. Tha soidhnichean dà-chànanach air an lìonra nàiseanta air feadh na dùthcha ach chan eil iad ann air an t-Subway idir ged a tha bhios barrachd luchd-labhairt Gàidhlig a’ cleachdadh an t-Subway na rathad-iarainn sam bith eile an Alba.

Seo tweet a chur mi dhan t-Subway an-dè.

image Ma tha thu airson soidhnichean dà-chànanach fhaicinn air an t-Subway, bhiodh e fìor mhath nan dèanadh tu RT agus/no nan cuireadh tu fhèin tweet thuca mun chùis

Alasdair


Posted in Alba, bilingual signs gaelic, Gàidhlig, glaschu, Metrothan, soiidhnichean dà-chànanach, Subway Ghlaschu | Comments Off

Beachlann Shrutha

Na innsibh dhomh nach e ficsean-saidheans a tha seo! Seallaibh air an dealbh ùr do bheachlann a tha seo. Leigidh na beachlannan snasail seo leat mil a bhuain gun a bhith a’ cur dragh air na beachan agus gun bhuaireas mòr. Thòisich mi fhìn a’ cumail bheachan nuair a bha mi nam bhalach, mu 14 biadhna a dh’aois. Chòrd e rium gu mòr agus tha mi air a bhith a’ beachdachadh mu thòiseachadh a-rithist anns an Eilean Sgitheanach, ach am measg nan trioblaidean a bha gam chur dheth, ’s e ’s gu bheil buain na mile cho sàrachail, agus cuidachd, cunnartach dha na beachan mur eil thu uabhasach faiceallach. Ach is coltach, ma tha i ag obair mar a thèid a sanasachadh an seo, gu bheil a’ bheachlann ùr seo a’ dèanamh na cùise mòran nas fhasa dhut agus nas sàbhailte dha na beachan. Tha mi ag iarraidh tè.

Via Boingboing agus Laughingsquid.


Posted in Ficsean-saidheans, naidheachd | Comments Off